Գիժ մոծակի պարի ժամին

Զարկեց հանկարծ աշնան քամին,

Ուժը խըլեց, ուշքը տարավ:
Գիժը մին էլ մըտիկ արավ,
Որ էն արև
Աշխարհքն արդեն պատած ողջ սև,
Լացով, թացով սուգ է անում,
Դողում, պարում ու դալկանում…

Երեկոյան, քնից արթնանալով, առյուծն սկսում է մռնչալ՝ արթնացնելով անտառի հեռու ծայրերում քնած կենդանիներին: Արթնանում է նաև մի նապաստակ, որ տեսնելով մյուս կենդանիներին փախչելիս ու թաքնվելիս, ասում է. 

Բարև, սիրելի Լառա, ուզում եմ քեզ հրավիրել կենդանաբանական այգի:

Այնտեղ լավ ժամանակ կանցկանցնենք: Կենդանիներին կկերակրենք, ձի կհեծենք, կենդանիների հետ կխաղանք հուսով եմ չես վախենում կենդանիներից:

համբույրներով՝ քո Լուիզա: