Ես մի անգամ գնացի անտառ և այնտեղ տեսա շոկոլադե ճանապարհ: Ինձ այնքան հետաքրքրեց այդ ճանապարհը, որ ես որոշեցի գնալ այդ ճանապարհով: Այնտեղ ես տեսա տարբեր տեսակի շոկոլադներ և որոշեցի համտեսել բոլարից: Ես վերջապես եկա տուն ես բոլորին պատմեցի, թե ես ինչ եմ արել այտեղ և նրանք էլ ուզեցին նրանց տանեմ այդ

ճանապարհով:

Բարակ ուղին սողալով,
Ոտի տակին դողալով,
Ճամփի ծայրին բուսել է
Կյանքի ծառը շողալով։

Ի՜նչ լայն սիրտ է, որ ունի
Այս ճանապարհն Անհունի․․․
Մարդու, բույսի, գազանի
Եվ թևավոր թռչունի։

Սեպտեմբերին մենք գնացինք Մեղրաձոր՝ բարձունք հաղաթահարելու։ Ճիշտ է շատ դժվար էր, բայց մենք հաղթահարեցինք։ Այնտեղ կար շատ հին և գեղեցիկ եկեղեցի, բնությունն էլ շատ գեղեցիկ էր, օդն էլ մաքուր։ Խոտերի վրա նստել երգում էինք ընկեր Մարիի և ընկեր Ֆենյայի հետ։ Այնտեղ մենք տեսանք մի ձիուկ։ Ես այնտեղ մորեխներ էի բռնում։

Նաև այցելել ենք  թատրոն Հովհաննես Թումանյանի <<Տաս հեքիաթները>> ներկայացումը դիտելու։ Շատ եմ սիրում թատրոն գնալ, որովհետև ես այնտեղ հանգստանւմ եմ և թատրոնից լիքը բաներ եմ սովորում։ Ես հաճույքով եմ հաճախում դպրոց։

Ափսոս Արայի ԼԵռ չկարողացա գնալ, որովհետև հիվանդ էի;

Սա իմ հորինած հեքիաթն է

Անխելք մարդը և Թափանցիկ Ջակոմոն

Մի անհժգամ Ջակոմոն հանդիպեց անխելք մարդուն։ Նրան երկուսն էլ տխուր էին։ Անխելք մարդը ասաց,-Դուե՞լ ես իմ պես տխուր։

-Այո,-տխուր պատասխանեց Ջակոմոն,- Ես թափանցիկ եմ և բոլորը իմ մտքերը կարդում են։ Ոչինչ ոչ մեկից չեմ կարող թաքցնել։

Անխելք մարդը պատասխանեց․

— Ես էլ ինձ կին եմ փնտրում և չեմ գտնում ։ Արի ինձ հետ գնանք Աստծո մոտ և պատմենք մեր խնդիրների մասին։

Եվ նրանք երկուսով գնացին Աստծո մոտ և պատմեցին իրենց խնդիրների մասին։

Աստված առաջարկեց անխելք մարդուն, որ ավելի ուշադիր լինի իրեն շրջապատող մարդկանց, իսկ Ջակոմոյին ասաց, որ նա երբեք չնեղվի դրանից, ճշմարտախոսությունից երբեք չէս տուժվի, որովհետև ճշտախոսները ամենաուժեղ մարդիկ են։

Ես  շատ հեշտ կարող եմ օգտվել իմ բլոգից, ինֆորմացիա և նկարներ տեղադրել.

Ես շատ եմ սիրում photopaint ծրագիրը, ես տարբեր նկարներ եմ կարողանում նկարել այդ ծրագրով.

Անխելք մարդը և Թափանցիկ Ջակոմոն

Մի անհժգամ Ջակոմոն հանդիպեց անխելք մարդուն։ Նրան երկուսն էլ տխուր էին։ Անխելք մարդը ասաց,-Դուե՞լ ես իմ պես տխուր։

-Այո,-տխուր պատասխանեց Ջակոմոն,- Ես թափանցիկ եմ և բոլորը իմ մտքերը կարդում են։ Ոչինչ ոչ մեկից չեմ կարող թաքցնել։

Անխելք մարդը պատասխանեց․

— Ես էլ ինձ կին եմ փնտրում և չեմ գտնում ։ Արի ինձ հետ գնանք Աստծո մոտ և պատմենք մեր խնդիրների մասին։

Եվ նրանք երկուսով գնացին Աստծո մոտ և պատմեցին իրենց խնդիրների մասին։

Աստված առաջարկեց անխելք մարդուն, որ ավելի ուշադիր լինի իրեն շրջապատող մարդկանց, իսկ Ջակոմոյին ասաց, որ նա երբեք չնեղվի դրանից, ճշմարտախոսությունից երբեք չէս տուժվի, որովհետև ճշտախոսները ամենաուժեղ մարդիկ են։

Բրունո Ֆերերո «Սև ոչխարը»

Համո Սահյան «Գարնանամուտ»

Ջանի Ռոդարի«Կապույտ լուսացույցը»

Ա. Խնկոյան «Ծիծեռնակին»

Դոնալ Բիսեթ Մրջյունն ու շաքարը

Ստեփան Զորյան Ճանապարհորդ Ջեկոն

Վ.Գյոթե Վարդը

Ալբերտ Մորավիա Երբ մտքերը սառչում են օդում

Վիլյամ Սարոյան Բոլոր հրաշալի խալները

Վիլյամ Սարոյան  Գրադարանում

Փոքր Մհեր

Քոմոդո վիշապը հեղինակ՝ Դոնալդ Բիսեթ

Ավանդապատումներ

Ըստ ավանդության, լեռը կոչվել է Արա գեղեցիկ արքայի անունով:  Խորենացին բերելով Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի պատմությունը այն համարում է իրական, զերծ առասպելաբանությունից: Ասորեստանի թագուհի` Շամիրամի դեմ ճակատամարտի ժամանակ, Արան իր զորքը դասավորել էր Արա լեռան ստորոտում: Շամիրամը դիրքավորվել էր Հատիսի լանջին: Համաձայն լեգենդի` Արա լեռը դա հենց Արա գեղեցիկի մարմինն է, որը ընկել էր ճակատամարտի ժամանակ: Հեռվից այն իրոք նմանվում է, ձեռքերը կրծքին դրած, պառկած մարդու: Հաճախ զբոսաշրջիկներից կարելի է լսել. «բարձրացանք ձեռքերի ուղղությամբ» կամ «թեքվեցինք դեպի ոտքերը»: «Ձեռքերը» դա լեռան միջնամասն է, իսկ «ոտքերը»` արևելյան մասը. այնտեղ է գտնվում ամենաբարձր կետը: «Քիթ» են անվանում, գագաթի արևմտյան մասում ցցվող` ժայռազանգվածը, որի պաշտոնական անունը Աքլորաքար է (2511 մ):

Ավանդապատումներ

Ըստ ավանդության, լեռը կոչվել է Արա գեղեցիկ արքայի անունով:  Խորենացին բերելով Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի պատմությունը այն համարում է իրական, զերծ առասպելաբանությունից: Ասորեստանի թագուհի` Շամիրամի դեմ ճակատամարտի ժամանակ, Արան իր զորքը դասավորել էր Արա լեռան ստորոտում: Շամիրամը դիրքավորվել էր Հատիսի լանջին: Համաձայն լեգենդի` Արա լեռը դա հենց Արա գեղեցիկի մարմինն է, որը ընկել էր ճակատամարտի ժամանակ: Հեռվից այն իրոք նմանվում է, ձեռքերը կրծքին դրած, պառկած մարդու: Հաճախ զբոսաշրջիկներից կարելի է լսել. «բարձրացանք ձեռքերի ուղղությամբ» կամ «թեքվեցինք դեպի ոտքերը»: «Ձեռքերը» դա լեռան միջնամասն է, իսկ «ոտքերը»` արևելյան մասը. այնտեղ է գտնվում ամենաբարձր կետը: «Քիթ» են անվանում, գագաթի արևմտյան մասում ցցվող` ժայռազանգվածը, որի պաշտոնական անունը Աքլորաքար է (2511 մ):

Բրունո Ֆերերո

Կար չկար մի սև ոչխար։ Հոտում մյուս բոլոր ոչխարները սպիտակ էին։ Նրանք ատում էին սև ոչխարին և նրա հետ շատ վատ էին վարվում։ Հենց որ տեսնում էին նրան, սկսում էին փնթփնթալ. «Հեռացի՛ր, դու այլանդակ ես, դու բնության սխալն ես»։ Նրանք երջանիկ էին միայն այն ժամանակ, երբ տեսնում էին, թե ինչպես է սև ոչխարը լաց լինում։Բելինդան՝ գեր, սպիտակ ոչխարը, առանձնապես դաժան էր վարվում սև ոչխարի հետ։ Նա հոտի առաջնորդն էր։ Մյուս բոլոր ոչխարները միշտ հետևում էին նրան, կրկնում էին այն, ինչ նա էր ասում։Սև ոչխարը տխուր էր։ Նա շատ էր ուզում մյուսներինման լինել, սակայն ոչ մի կերպ չէր կա­րող փոխել իր գույնը։ Երբեմն ցանկանում էր փախչել այդտեղից ու կորչել։ Սակայն ամեն անգամ ետ էր վերադառնում, քանի որ չգիտեր, թե ինչպես կարող էր ապրել
մեն-մենակ։Բելինդան խիստ ու հպարտ էր։ Նա որոշեց ճանապարհ ընկնել և ուսումնասիրել կյանքն ուաշխարհը։
Նա անցնում էր նոր արոտավայրերով։ Երբ հանդիպում էր նոր հոտերի, կանգ էր առնումնրանց մոտ և հպարտորեն ասում. «Ես հոտի առաջնորդ եմ։ Բոլորը լսում են ինձ։ Ես մեկն եմ նրանցից, ովքեր որոշում են, թե ինչ պետք է անել։»Մի օր Բելինդան հանդիպեց շատ մեծ ու անսովոր հոտի։ Հոտի բոլոր ոչխարները սև էին։ Սկզբում նա զարմացավ, հետո սկսեց քրքջալ։ Նա այնքան համոզված էր, որ իր սպիտակ մորթին գերազանցություն ունի, որ ետ ընկրկեց ու շարունակեց ծիծաղել նրանց վրա։ Հետո մոտեցավ հոտին։Սակայն ամբողջ հոտը սկսեց ծաղրանքով նրա վրա ծիծաղել։Բելինդան առաջ երբեք հնարավորություն չէր ունեցել տեսնելու, թե ինչպես է մի սեփ-սևոչխար նայում ուղիղ իրեն և ասում. «Որևէ մեկդ երբևէ տեսե՞լ եք ավելի ծիծաղելի բան,քան սա։ Պետք է պոկել սրա վրայից այս մորթին ու տեսնել, թե ինչ կա տակը։» Ամբողջհոտը սկսեց ծիծաղել։ Բելինդան շրջվեց և որքան կարող էր արագ վազեց։ Սև հոտը նայեցնրա հետևից և շարունակեց ծիծաղել։ Նա վազեց դեպի մեկ այլ արոտավայր, որտեղ տեսավմեկ այլ մեծ հոտ։

Նա երբեք չէր տեսել նման հոտ. այնտեղ կային սև ոչխարներ, սպիտակ ոչխարներ, մոխ­րագույն ոչխարներ, պուտավոր ոչխարներ, բոլորը խառն ապրում էին նույն հոտում։ Հիմա, երբ նա կորցրել էր իր ինքնավստահությունը, կանգ առավ ու կասկածով մտածեց. «Տեսնես այս հոտն ինչպե՞ս կվարվի ինձ հետ»։Մի ոչխար տեսավ նրան և սիրալիր հարցրեց. «Որտեղի՞ց ես գալիս»։ Բելինդան պատասխանեց. «Ես եկել եմ սարի այն կողմից»։ Մի սև ոչխար մոտեցավ նրան, և Բելինդան պատրաստվեց փախչել։ Սև ոչխարն ասաց. «Մի՛ վախեցիր։ Մնա այստեղ մեզ հետ որքան ցանկանում ես։ Խոտն այստեղ շատ թարմ է։ Մենք ողջունում ենք քեզ»։
Բելինդան մնաց այդ հոտի հետ երկու օր։ Հետո որոշեց վերադառնալ տուն։ Հոտին հրաժեշտ տալուց առաջ նա ասաց. «Դուք աշխարհի լավագույն հոտն եք։ Դուք ընդունում ու հարգում եք բոլոր գույների ոչխարներին։ Իսկ մեր հոտում միայն մեկ սև ոչխար կա։»

ԱռաջադրանքներԻնչպե՞ս կնկարագրեիք Բելինդային՝ որպես առաջնորդ։Ի՞նչ կարող եք ասել Բելինդայի մասին։Ինչպե՞ս կնկարագրեիք այս նոր հոտը, որին հանդիպեց Բելինդան։Համեմատեք առաջին հոտը  հանդիպած հոտի հետ։

Համեմատե՛ք այս պատմությունը իրական կյանքի իրավիճակների հետ։